KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/37715 E., 2015/15562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2015
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık H.. G.. hakkında 04.05.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 3-a madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; Sulh Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 gün ve 2014/262 esas, 2014/530 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin oybirliğiyle (REDDİNE),
2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım ya- pılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/37715, K. 2015/15562, 2 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama