Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/3793 K.2014/31462

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin 13.06.2012 tarihli temyizinin sanık M.. A.. hakkında kurulan beraat kararına yönelik olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2. maddesi uyarınca verilen iade kararından sonra sanık H.. A.. hakkında kurulan hüküm yok hükmünde kabul edilerek, katılan vekilinin sanık M.. A.. hakkında kurulan 18.04.2013 tarihli hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde; "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu,

bu nedenle bilirkişiye tutanak tarihindeki normal tarifeye göre hesaplanan, vergisiz ve cezasız miktarın tespit ettirilmesinden sonra, katılan kurumdan belirlenen gerçek zarar miktarının giderilip giderilmediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde sanığa makul bir süre verilerek söz konusu miktarı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında karşılıksız yararlanma suçundan cezaya hükmolunmayacağı hususunda usulüne uygun bildirimde bulunarak,

ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ödenmemesi halinde ise mahkeminin kabulünde sanık hakkında düzenlenen tutanaklar arasında farklılıklar bulunduğunun belirtilmesine karşın, dosya kapsamında 30.01.2007 tarih ve 384793 seri nolu tutanağa ilişkin bir adet fotokopi bulunduğu anlaşılmakla, belirtilen diğer tutanak suretinin de dosyasına konulması ve sanığın suça konu evde hangi tarihler arasında oturduğu hususu da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,