Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/4036 K.2014/23360

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın duruşmadaki ifadesinde, katılana ait kredi kartını rıza ile aldığını gören bir tanığı ve delili olmadığını beyan etmesi karşısında, mahkemece delillerin takdiri ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında başkasına ait kredi kartını kötüye kullanmak suçundan kurulan hükümde, temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Hükümlerde, 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında başkasına ait kredi kartını kötüye kullanmak suçundan kurulan hükümde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 günün 5 güne, bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 1200 TL'nin 100 TL'ye indirilmesi ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''Sanığın,