Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/5685 K.2014/14377

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığa 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasının uygulan- ması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarih ve 2010/11-17 esas 2010/65 karar sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesinde “her ne surette olursa olsun ele geçirilen'” denildiği cihetle somut olayda hırsızlık suçunun, banka veya kredi kartını kötüye kullanmak suçunun yasal unsuru olmadığı her fiilin ayrı bir suç oluşturduğu da gözetilmeden, hükmün gerekçesinde, “sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği dosya kapsamından toplanan delillerle ile anlaşılmakla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 141/1-b, 53. maddeleri uyarınca cezalan- dırılmasına karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmış” denildikten sonra hüküm fıkrasında, TCK. 245/1 maddesi uyarınca hüküm tesis edilerek hükmün karıştırılması,

b-) Sanık hakkında TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca temel hür- riyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan gün sayısının farklı bir gerekçe göste- rilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

c-) Katılana ait iki kartlarla değişik zamanlarda alışveriş yapıldığı kabul edilmesi karşısında, TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca cezadan arttırım yapılması gerek- tiğinin gözetilmemesi,

d-) TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,