KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/5882 E., 2014/18123 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde
Cumhuriyet Savcısının 11.06.2012 tarihli elektrik hırsızlığı suçundan hükmedilen beraat kararını temyiz ettiği, mühür bozma suçundan hükmedilen beraat kararını temyiz etmediği, katılan vekilinin de kararı temyiz etmediği, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için 11.10.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesi üzerine sanık hakkında mühür bozma suçundan 16.04.2013 tarihli hüküm ile elektrik hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından beraat kararı verilmiş ise de;
sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmedilen 11.06.2012 tarihli beraat hükmünün kesinleşmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra, uyarlama yargılamasına konu olmayan ve ilk kararla hüküm altına alınan mühür bozma suçundan sanık hakkında kurulan 24.04.2013 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, katılan vekilinin 24.04.2013 tarihli mühür bozma suçundan hükmedilen karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/5882, K. 2014/18123, 9 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama