Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/8657 K.2014/23077

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklardan ... hakkında 01.06.2010 tarih ve 2009/440 Esas 2010/459 Karar sayılı kararı ile verilen beraat kararının katılan vekili tarafından temyiz edildiği, buna karşılık sanıklardan ... hakkında aynı ilamla verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin bulunmadığı, bu nedenle bu sanık hakkındaki beraat kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı sonrasında sanıklardan ... hakkında 26.03.2013 tarih ve 2012/1060 Esas 2013/319 Karar sayılı kararı ile verilen beraat kararının ise hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, bu karara yönelik katılan vekili tarafından yapılan 14.05.2013 tarihli temyiz talebinin oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan 26.03.2013 tarihli hükme yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,