KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/871 E., 2014/22668 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Sanık ... hakkında hükümlülük ve erteleme
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Sanık ... hakkında beraeat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan Hazine vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
II- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince
1- Dosya içinde bulunan ... Belediye Başkanlığının ve ... Valiliğinin 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu ... köyü 52 parselin ... Belediyesinin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla ...
Mahallesi sınırları içine ve 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla parselin bir kısmının imar planının uygulama alanına alındığının ve teknik bilirkişi raporunda da sanığın evinin imar planı dışında kaldığının belirtilmesi karşısında; suça konu yerin Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak,
taşınmazın Belediye sınırları içinde olduğunun anlaşılması durumunda TCK.nun 154/2. maddesinin uygulanamayacağı cihetle, TCK.nun 184 ve 5841 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 154/1. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Uygulamaya göre de; sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, TCK.nun 51/7. madde ve fıkrasına aykırı biçimde cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutularak infaz edileceğinin bildirilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/871, K. 2014/22668, 20 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama