Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/8734 K.2014/18156

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımın 11.10.2012 tarihli iade kararının sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 13.04.2012 tarihli karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen mühür bozma suçu yönünden kurulan 14.03.2013 tarihli ikinci kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 13.04.2012 tarihli hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,