Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/914 K.2014/22083

Köy tüzel kişiliğine ait taşınmaza tecavüz etmek suçundan sanık A.. Ç..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bıra- kılmasına dair Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2011 tarihli ve 2010/433 esas, 2011/491 sayılı kararına hazine vekili tarafından yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin (ANTALYA) 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2011 tarihli ve 2011/1608 değişik iş sayılı kararı kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.05.2013 tarihli ve 2013/4831 esas, 2013/15503 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın tecavüz ettiği iddia olunan ve tapu kaydında mera olarak yazılı bulunan taşınmazla hazinenin bir ilgisinin bulunmadığı,

malik hanesinin sonradan düzeltildiği emsal dosyalarda mevcut tapu kayıtları ile idarenin yazılarından anlaşılmakla, köy merasına tecavüz suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen hazine vekilinin itirazı üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılamayacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.12.2013 gün ve 77949 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsav- cılığının 03.01.2014 gün ve KYB/2013-406502 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köylünün ortak kullanımındaki meraya tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazine- sinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz hakkı da vermeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi,