Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/10092 K.2016/2773

Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme ve kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sanık ... hakkında 15.04.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c, 86/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2014 gün ve 2014/123 esas, 2014/229 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcı- lığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezalarının nevi ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık hakkında bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar kesinleştikten sonra denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi üzerine CMUK.nun 231/11. maddesi uyarınca dosya üzerinden hüküm açıklanmış ise de; duruşma açılıp taraflar usulen duruş- madan haberdar edilip Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34, 232. maddeleri uyarınca infaza esas olacak nitelikte iddia ve savunmada ileri sürülen görüş- lerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşma yapılmaksızın ve açıklanmasına

karar verilen önceki hükme atıfta bulunularak yazılı biçimde hüküm kurulması,