Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/11424 K.2015/24813

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa verilen hapis cezası TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca “10 ay süre ile kahvehanelere gitmeme” seçenek tedbirine çevrildiği halde, hükmün 5. parağrafında 3000 TL adli para cezasının 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine yazılmak suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

2- Uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlenen, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma; Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 64/1. maddesinde açıklandığı üzere "hükümlünün kişisel, sosyal ve eğitim durumu ile tekrar suç işleme riski göz önüne alınarak iyileştirmeyi ve suçun tekrarını önlemeyi esas alan" seçenek yaptırımlardır.

Belirli yerler veya etkinlikler, anılan maddenin 2. fıkrasına göre "hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal veya bağımlılık yapan maddeler ya da hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek" yerler veya etkinliklerdir.

Sanık hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, sanığın yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sanığın sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, işlenen suçla ilgisi olmayan açıklanan amaçlara uygun düşmeyen ve ayrıca temel hak ve özgürlükleri de kısıtlayacak biçimde "10 ay süre ile kahvehanelere gitmeme" seçenek yaptırımlarına karar verilmesi,