Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/11464 K.2015/25614

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükümde TCK.nun 61/5. maddesi hükmüne aykırı olarak TCK.nun 31. maddesinin 269. maddesinden sonra uygulanması, hükmedilen ceza miktarı itibariyle sonuca etkili görülmediğinden ve suça sürüklenen çocuğun soruşturma başladıktan sonra gerçek kimlik bilgilerini açıkladığı, mahkemece de bu şekilde kabul edildiği halde hükmolunan cezadan TCK.nun 269/2. madde ve fıkrası uyarınca 3/4 indirim yerine, TCK.nun 269/1. madde ve fıkrası uyarınca 4/5 oranında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun suç kastının bulunmadığına, cezalandırmaya yeterli delil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.