Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/11522 K.2016/267

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık İ.. Ç..'in, temyiz talebinin reddine ilişkin 07.02.2014 tarihli ek kararı 25.02.2014 tarihinde tebliğine rağmen 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 05.03.2014 günü temyiz ettiği anlaşıldığından sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık K.. Ç.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

1- 04.03.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 07.03.2011 olarak yazılması,

2- TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün adli para cezası yerine infazda tereddüte neden olacak şekilde 2 yıl 6 ay 4 gün hapis cezası yazılması,

3- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5739 sayılı Yasanın 5. maddesiyle yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresi "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında; adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,