Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/12265 K.2015/22078

Kasten yaralama ve ruhsatsız silah taşımak suçundan sanık M.K.'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4, 457/1, 59/2 (iki kez), 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 385.314.000 Türk lirası ve 3.756.085.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının aynı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2003 tarihli ve 2003/133 esas, 2003/220 sayılı kararının infazını müteakip, deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle, 765 sayılı Kanunun 95/2. maddesi gereğince aynen infazına karar verilerek sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-3, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı Kanunun 59/2, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 120 Türk lirası adli para cezası, 10 ay hapis cezası ve 3.467 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 04/12/2014 tarihli ve 2014/1039 esas,

2014/1046 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair (KOCAELİ) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2015 tarihli ve 2015/168 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama ve ruhsatsız silâh taşımak suçundan Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 10/12/2003 tarihli ve 2003/133 esas, 2003/220 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 17/12/2003 olduğu,

sanık açısından erteleme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle bildirime konu Kandıra Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2009 tarihli ve 2008/86 esas, 2009/337 karar sayılı dosyasında suç tarihinin 22/10/2007, kesinleşme tarihinin 15/05/2014 olduğu anlaşılmakla, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 95/2. maddesinde öngörülen 5 yıllık sürenin 17/12/2008 tarihinde geçtiği nazara alındığında, hükmün kesinleştiği 17/12/2003 tarihinden itibaren 5 yıllık yasal sürenin 17/12/2008 tarihinde tamamlanmış olması karşısında, ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayılması gerektiği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.07.2015 gün ve 44292

sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 gün ve KYB/2015-252902 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 10.12.2003 tarih ve 2003/133-220 sayılı hüküm ile Kasten Yaralama ve 6163 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetine karar verilip hükmedilen cezasının ertelenmesine karar verilmesinden sonra, sanığın 5 yıllık süre içerisinde 22.10.2007 tarihinde hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlemesi üzerine 04.06.2009 tarihinde mahkumiyetine karar verilip, bu kararın 15.05.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, tecilli ilamların aynen infazına yönelik bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine,

5252 sayılı Kanunun 9/1. maddesi gereğince 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş olan bu hükümle ilgili olarak mahkemece, hem 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesini değerlendirilmek hem de 765 ve 5237 sayılı Yasalardan hangisinin sanık lehine olduğunun tespiti için uyarlama yargılaması yapmak üzere duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda kurulan hükmün temyiz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, Kocaeli 3. Ağır Ceze Mahkemesinin hukuki dayanaktan yoksun 11.03.2015 tarihli, 2015/168 değişik iş sayılı kararının Kanun Yararına Bozmaya konu edilemeyeceği anlaşıldığından,