Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/12532 K.2015/26099

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkındaki Dairemizin 10.09.2014 gün ve 2013/14734 esas ve 2014/19274 karar sayılı onama kararı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2015 tarihli itirazı üzerine kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Köylünün ortak kullanımında bulunan meraya tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3- Hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında ceza miktarının 80 TL yerine, 100 TL olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması;