Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/13729 K.2016/3055

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın alınan savunmasında kredi kartını teslim almadığını ve suça konu katılana ait kredi kartını kullanmadığını beyan ederek atılı suçu inkar etmesi karşısında; internet üzerinden yapılan kart başvurusunun hangi IP numarası üzerinden yapıldığının tesbiti ile sanıkla bir ilişkisinin bulunup bulunmadığı, başvuru sırasında ilgili banka ile sesli bir görüşmenin yapılıp yapılmadığı sesli görüşme yapılmış ise, temin edilip ses inceleme karşılaştırmasının yapılarak,

kart başvuru formu ve sözleşme üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı husu- sunda usulüne uygun bilirkişi raporu alınmadan, suça konu kredi kartıyla yapılan harcama dökümleri getirtilerek, varsa olay tarihinde harcama yapılan işyeri sahipleri/yetkilileri dinlenmeden, bahse konu kredi kartıyla alışveriş yapan şahsın sanık olup olmadığı sorulmadan, teşhisi yaptırılmadan ve alışverişe ilişkin slip bulunup bulunmadığı varsa üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı imza incelemesi ile belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre; a- Sanığın; mağdurun kimlik bilgilerini kullanarak sahte kredi kartı çıkartması ve bu kartla birden fazla alışveriş yapması eyleminin TCK.nun 245/2, 245/3 ve 43. madde ve fıkralarında düzenlenen suçları oluşturup oluşturmadığı tartışılmaksızın, yalnızca TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasında düzenlenen suçtan hüküm kurulması,

b- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı

gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

c- Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. mad- desinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,