KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2015/13915 E., 2016/4414 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Katılan vekilinin sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçun- dan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Katılanın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve buna rağmen verilen katılma kararı da hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden; katılan vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hük- mün incelenmesinde
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
III- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelen- mesinde
İddianamedeki anlatıma göre gönüllü vazgeçmenin gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesinin görevinde bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2015/13915, K. 2016/4414, 4 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama