Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/2922 K.2015/21222

Gereği görüşülüp düşünüldü:

3091 sayılı Yasa ile TCK.nun 154. maddesi birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, teb- liğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

II- Sanık H.. Ş.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan ince- lemeye gelince

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- Oluş ve dosya kapsamına göre sanık savunması ve mahalli bilirkişi anlatımına göre; köy yoluna gübre dökme eyleminin ne kadar süre devam ettiği, kışın dökülen gübreleri baharda taşıma olanağı doğduğunda kaldırılıp kaldırılmadığı araş- tırılarak sonucuna göre suç kastının değerlendirilerek karar verilmesi gerektiğinin gö- zetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesin- leşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.