Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/3861 K.2015/14856

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 168/1, 52/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süre ile denetime tabî tutulmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/316 esas, 2014/466 sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli ve 2014/457 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak

Sanık müdafiince sanığın beraat etmesi gerektiği yönünde itirazda bulunulması üzerine ..

Ağır Ceza Mahkemesince, sanık müdafii hükmün açıklanmasının geri bırakılması muvafakatini geri aldığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, sanık ve müdafiinin, 18.06.2014 tarihli duruşmasında mahkeme tarafından sorulması üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini istedikleri, bu yönüyle merciin itirazı kabul gerekçesinin doğru olmadığı anlaşılmakla itirazın açıklanan sebeplerle reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ...

Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.01.2015 gün ve 7005 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2015 gün ve KYB/2015-45111 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması suçundan, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2011 gün, 2011/8 esas, 2011/86 nolu kararı ile mahkumiyet hükmü kurulduğu, kararın temyiz edilmesi üzerine, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara sanık müdafiinin, sanığın beraat etmesi gerektiğini belirterek itiraz etmesi üzerine,

itiraz merciince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yapılan muvafakatın geri çekildiğinden bahisle itirazın kabul edildiği anlaşılmış olup, sanığın 16.02.2011 tarihli celsede, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istediğini belirtmesinin ardından, 23.02.2011 tarihli celsede sanık müdafiinin temyiz hakkının kaybolmaması için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istemediklerini beyan ettiği, bozma sonrası yapılan 18.06.2014 tarihli celsede ise, sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini istediğini belirtmesi karşısında,

sanığın son olarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini istediği gözetil meden, yazılı gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi,