KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2015/4550 E., 2016/1144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1 -Sanığın aşamalarda olay saatinde kıraathanede olmadığı yönündeki istikrarlı savunması, olay tutanağında da işyeri yetkilisi olarak .... isimli şahsın imzasının bulunması karşısında, olay tutanağında ismi geçen masada 20 TL para ve 106 iskambil kağıdı ile yanık oynadığı iddia edilen ..... ve .... ile işyeri yetkilisi olarak imza atan ..... ve tutanağı düzenleyen polis memurları tanık olarak dinlenilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2 -Kabule göre de;
a -Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının paraya çevril mesinde yasal dayanağı olan TCK.nun 50/1a maddesinin hüküm fıkrasında gösteril memesi,
b Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığından, adli sicil kaydında yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanığın, 5271 sayılı CMK.nun 231/6b madde, fıkra ve bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulun durularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin ve 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde;
sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla; sanığın geçmişi ve kişiliği somut sebeplere dayalı gerekçeye yansıtılarak değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2015/4550, K. 2016/1144, 8 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama