Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/5312 K.2015/22890

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi gereği hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken en ağırının tekerrüre esas alınacağının ve 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesindeki mükerirlere özgü infaz rejimi uygulanırken, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması infazda gözetilmesi mümkün görülmüş, neticesi sebe- biyle ağırlaşmış yaralama suçundan ceza tayin edilirken,TCK.nun 87/1-son maddesinin uygulanmaması ve netice cezanın 2 yıl 21 ay yerine, 1 yıl 33 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve sanığın suçun sabit olmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi

gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,