KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2015/6540 E., 2016/89 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 8 - 2014/333672
- Mahkemesi
- Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 18/03/2014
- Numarası
- 2013/44 (E) ve 2014/169 (K
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazların reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin l. fıkrasında sanığın, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği, 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla;
adli sicil kaydına göre engel sabıkası olmayan sanık hakkında kişiliği, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık, suçun işlenmesindeki özellikler irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
2- CMK.nun 226/2. madde ve fıkrasına aykırı şekilde, sevk maddesinde gösterilmediği halde, ek savunma hakkı da verilmeden suça konu silah ve eklentileri hakkında TCK.nun 54/4. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,
3- TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2015/6540, K. 2016/89, 12 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama