Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/8258 K.2015/25246

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde....Petrol isimli işyerinden arayan bir kişinin,.... plakalı araçta bulunan şahısların 2 adet sahte 100 TL vermek istedikleri ihbarı üzerine, durdurulan söz konusu araçta, sanık M.. İ..'ın araç sürücüsü olduğu, sanık C.. Y.. sağ ön koltukta ve dosyanın diğer sanığı M..

İ..'ın arka sağ koltukta yolcu konumunda bulundukları, araçta yapılan aramada sağ ön koltuk altında deste halinde 98 adet sahte 100 TL ve ön iki koltuk arasında kol dayama konsül içinde 29 adet 100 TL sahte para ele geçirildiği ve olayın öncesinde bahse konu araca ait akaryakıt alındı fişleri içeriklerine göre H... A..., A... K... P..., ... Petrol ve Yeditepe Akaryakıt isimli işyerlerinden de alışverişler yapıldığı ve sanık M..

İ..'ın aşamalarda alınan ifadelerinde, bahse konu paraları ..... no'lu telefon kullanıcısı Hüseyin isimli şahsa 13.000 TL'ye sattığı alçı makinesi karşılığında aldığını beyan etmesi ve 15.01.2014 tarihli araştırma tutanağı içeriğine göre de, bahse konu telefonun H. Ö.isimli kişiye ait olduğunun tespiti karşısında; ....

Petrol isimli işyerinden, varsa olay anına ilişkin kamera görüntülerinin temini ile görüntü çözümlerinin yapılması, aynı işyerinde ihbar eden ve olay anında sanıklarla muhatap olan yetkili veya çalışanın tespiti ile yöntemince tanık olarak beyanları alınarak, sahte parayı veren sanıkların teşhisinin yaptırılması, H. A., A.K. ...., ....Petrol ve ... Akaryakıt isimli işyerlerinde sahte para olayı olup olmadığı araştırılıp, ...... no'lu hat kullanıcısı

H. Ö.'ın olayla ilgili usulünce tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık M.. İ.. hakkında kurulan hükümde, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 kararının Resmi Gazete'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasıyla ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,