Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/10084 K.2018/2963

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde

Oluşa, sanığın inkara yönelik istikrarlı savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde yakıt almak için sanıkla birlikte aynı araçla benzin istasyonuna gelen ...'ın üzerinden çıkarıp görevliye verdiği suça konu paranın sahte olduğunu bilmediğini ileri süren sanığın, ...'ın eylemine iştirak ettiğine dair yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme gelince

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4., 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,