Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/11688 K.2017/13545

Gereği görüşülüp düşünüldü:

24.03.2016 tarihli dilekçeyle şikayetçi Orman İdaresi vekilinin davaya katılma talebinde bulunduğu ancak 25.03.2016 tarihinde katılma talebinin reddedildiği anlaşılmakla.

5271 sayılı CMUK.nun 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca suçtan zarar gören Orman İdaresinin katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilmiş; ayrıca bozma öncesi kurulan 05/04/2011 tarihli hükümde sanık ... hakkında da mahkumiyet kararı verildiği, Cumhuriyet Savcısı tarafından bu hüküm de temyiz edildiği halde 16/03/2015 tarihli bozma ilamında sehven bu sanık yönünden temyiz incelemesinin yapılmamış olduğu anlaşıldığından,

05/04/2011 tarihli hükmün hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen kurulan 18/05/2016 tarihli ikinci hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiş, Sulh Ceza Mahkemeleri kapatılmış olduğundan görev hususu yeniden bozma nedeni olarak kabul edilmemiş ve inceleme bu sanık yönünden 05/04/2011 tarihli hükme, diğer sanıklar için ise 18/05/2016 tarihli hükme özgülenmiştir.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinden gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suça konu yerin 3 hektardan büyük ve özel orman vasfında olması nedeniyle sanıkların eyleminin, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen taksirler orman yangınına sebebiyet verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşünülerek yazılı şekilde genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,