Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/12879 K.2017/2988

Gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

II- Sanık 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede

1- Bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmeyerek; sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözetilerek engel sabıkası ve suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesinin 8. fıkrasının uygulanması imkanı bulunmayan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken,

önce hapis cezası ertelenip daha sonra yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezasının ertelendiğinden bahisle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi