Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/1872 K.2016/2754

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kredi kartının 17.06.2010 – 24.06.2010 tarihleri arasında sanık ta- rafından rızası dışında kullanıldığını beyan eden mağdurun, hazırlık aşamasında alınan beyanında erkek arkadaşı olan sanıkla 2010 yılı Eylül ayında ayrıldığını belirtmesi, kredi kartının kullanıldığı tarihten yaklaşık 9 ay kadar sonra olay nedeniyle şikayetçi olması hususları gözönüne alındığında; kredi kartını mağdurun rızasıyla kullandığına ilişkin savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin somut delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Mağdurun kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kez kulla- nıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası gereği tayin olunan cezadan TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,