KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2016/2582 E., 2016/4054 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
- İhbarname No
- KYB - 2015/416184
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ... ...’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2015 tarihli ve 2015/8 esas, 2015/154 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1 ve 2. fıkrasında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir.
En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 25 gün olarak hükmedilen adlî para cezasının miktarının belirlenmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.12.2015 gün ve 83514 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2016 gün ve KYB/2015-416184 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TCK.nun 228/1, 62/1 maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1-2. madde ve fıkraları gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2016/2582, K. 2016/4054, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama