Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/2891 K.2017/12377

- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat, - Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçundan hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında, katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davası nedeniyle mahkemesince zamanaşımı müddetinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür,

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik, katılan ... vekilinin temyizinin suç vasfına yönelik olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından katılan ... vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik, katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... vekilinin, sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan kurulan hükme yönelik temyiz itrazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafinin, sanığın suç kastı olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

IV- Sanık ... hakkında, katılan ...'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ... vekilinin, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna; sanık ... müdafinin ise suç kastı bulunmadığına, haksız saldırı karşısında yasal savunma sınırları içinde hareket ettiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesinde, “(1) Hakim, somut olayda; a) Suçun işleniş biçimini, b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları, c) Suçun işlendiği zaman ve yeri, d) Suçun konusunun önem ve değerini, e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, g) Failin güttüğü amaç ve saiki, gözönünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler” şeklinde düzenlenme karşısında;

olayın meydana geliş şekli ve katılanda meydana gelen yaralamanın sayısı ve niteliği karşısında 5237 sayılı TCK.nun 86/1. maddesince sanık hakkında temel cezaya hükmedilirken TCK.nun 3. maddesince orantılı olarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yaşanan olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenmemesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kendisini vekil ile temsil ettiren ve suçtan doğrudan zarar gören, katılan yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

V- Sanık ... hakkında müşteki Gülşen'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itrazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yaşanan olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenmemesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin fıkrasının karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı hüküm kurulması,