KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2016/42 E., 2016/4403 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü: Temyizin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan hükümlere özgülenerek sanık ... müdafiinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından; katılan ... vekilinin ise, kasten yaralama suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mah- kemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafiinin, bir sebebe dayanmayan; katılan ... vekilinin ise teşdit uygulanması gerektiğine ve haksız tahrikin şartlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde katılanın kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettirmediği, kendisine vekil atanması yönündeki talebi üzerine baroca görevlendirilen vekil ile şikayet ve delillerini bildirerek davaya katılmasına karar verildiği gözetilmeden, katılan lehine vekalet ücreti takdir edilerek ücretin de sanıktan tahsiline karar verilmesi,
2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanıkların aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının kararın kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2016/42, K. 2016/4403, 4 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama