Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/6151 K.2017/4390

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Erteli hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının kesin olduğundan bahisle kesinleştirilmesi yapılmış ise de; hüküm bir bütün olup bölünemeyeceği cihetle, hükmün tamamına yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik CMK.nun 231. maddenin uygulanmasına engel teşkil etmeyen kararın bulunduğu ve atılı suçun 21.04.2014 tarihinde, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/8. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce işlendiği de gözetilerek, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken yasal imkansızlıktan bahisle yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması ,

2- TCK.nun 52/4. maddesinin taksit miktarının dörtten az olamayacağına dair emredici hükmüne rağmen, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının iki eşit taksitte alınmasına karar verilmesi,