Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/6560 K.2017/3964

- 01/12/2015 günlü hükümde sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadere,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığa yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve tutarı itibariyle hükmün kesin nitelikte ve temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından aynı kanunun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 15.02.2013 günü sanığın yüzüne karşı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında itiraz süresinin “tefhimden ve gerekçeli kararın tebliğinden itibaren” başlayacağı belirtilerek bu hususta duraksamaya neden olunduğu ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla, 15.02.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bu nedenle kesinleşmediği,

bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi halinde denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

II- CMK.nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,