KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2016/786 E., 2016/1313 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2016
- Mahkemesi
- ... 19. Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme, mala zarar verme, hakaret ve tehdit
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında ''hakaret'' ve ''mala zarar verme'' suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),
II- Sanık hakkında ''genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması'' ve ''tehdit'' suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;
1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, katılan ...’nın çalıştığı işyerinin önüne giderek “.... ve ... burda mı onları sinkaf edecem, vuracam” diyerek, aracından aldığı av tüfeği ile işyerinin camlarına doğru ateş etmesi şeklindeki eyleminin bir bütün halinde silahlı tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması olarak kabulü suretiyle hüküm kurulması,
2- Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2016/786, K. 2016/1313, 10 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama