Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/8850 K.2017/1481

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 ay hapis ve 400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İSTANBUL 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2011 tarihli ve 2010/983 esas, 2011/578 sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle, anılan Kanun’un 228/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli ve 2015/515 esas, 2016/53 sayılı sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca sanığın daha lehine olacak şekilde, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılarak sanık hakkında kurulan hüküm açıklanmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında mahkemece daha önce açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümden farklı olarak ceza tayininde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.06.2016 gün ve 5162 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2016 gün ve KYB/2016/280890 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanan ve temyize tabi olan hükmün sanık lehine olması karşısında, hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına ilişkin ilk hükümden daha az cezayı içeren yeni bir hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden ihbarnamede yer alan 1.no'lu kanun yararına bozma isteminin oybirliğiyle REDDİNE, 2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan hükümlü hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 228/1, 62/1 maddeleri uyarınca hükmedilen 25 gün hapis cezasının, TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nun 50/1.maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.11.2016 gün, 2015/515 esas, 2016/53 sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasanın 228/1, 62/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/3. madde ve fıkrası yollamasıyla 50/1. maddesi uyarınca suçlunun kişiliği,şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesaplanarak 500 TL adli para cezasına çevrilmesine,