Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/10136 K.2019/6241

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;