Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/10256 K.2019/1914

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yedieminlik kurumunun yediemine yalnızca kendisine teslim edilen hacizli malı saklama ve istendiğinde iade etme yükümlülüğü yüklediği, salt yedieminin adresinden taşınmış olmasının suçun maddi öğesini oluşturmaması ve katılan vekilinin 12.03.2012 tarihli dilekçesi ile mahcuzların gösterildiğini ve icra borcunun ödendiğini belirtmesi karşısında; 19.07.2010 tarihli haciz tutanağı ile sanığa teslim edilen hacizli malların mevcut olup olmadığı araştırılarak sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunmadığının saptanması halinde beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Etkin pişmanlığı düzenleyen 289/2. maddesinde, birinci fıkrada tanımlanan suçun konusunu oluşturan eşyayı kovuşturma başlamadan önce geri veren veya bunun mümkün olmaması halinde bedelini ödeyen kişi hakkında ceza indirimi öngörüldüğü, şikayetçi vekilinin 12.03.2012 tarihli dilekçesi ile borcun ödendiğine ilişkin beyanı ve sanığın da borcun ödendiğini belirtmesi karşısında; sanık hakkında TCK.nun 289/2. maddesinin uygulanmaması,

2- Hükmedilen adli para cezasının ödenmesine yönelik taksit sayısının TCK.nun 52/4. maddesi gereğince 4 taksitten az olamayacağının gözetilmemesi,