Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/10371 K.2018/10240

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sadece sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edildiği katılanlar vekilinin 22.08.2016 havale tarihli hükümlerin onanması talepli dilekçesinin temyiz mahiyetinde olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

1- Sanık ve müdafiinin, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın iftira suçunu fiilin maddi eser ve delillerini uydurmak suretiyle işlediğinin ve mağdur ... hakkında adli kontrol koruma tedbirinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezada TCK.nun 267. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli kesin, inandırıcı delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten basit yaralama suçlarından, sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Sanık ...’ün mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını iftira suçu ile birlikte işlemediği anlaşılmakla yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan suçların uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,