Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/10549 K.2018/960

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1...Sanıklar ... ve ... hakkında görevi ihmal suçundan verilen hükme yönelik katılan idare vekilinin temyizinin incelemesinde;

Sanıklara yüklenen görevi ihmal suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle suç tarihi olan 2004’den hüküm tarihine kadar lehe sonuç doğuran 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2...Sanık ... hakkında verilen kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 22.08.2015 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı, katılan idare vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sanık yönünden sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçu yönünden yapılan incelemeye gelince;

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davaya konu eksik eşyalar nedeniyle oluşan vergi ve para cezalarının sanık tarafından tahsilatlarının yapılmış olması, olaya ilişkin Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında gerekli soruşturmanın yapılmış olması ve neticesinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi, karşısında beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,