Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/10591 K.2018/9951

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 05.02.2011 tarihli tutanak ile hacizli menkulün belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, işten ayrıldığını iddia eden, ancak İcra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Tekerrüre esas alınan ve adli sicil kaydında yer alan ilamının elektrik enerjisi hırsızlığı suçuna ilişkin olması ve 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesinde düzenlenen suçun, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp TCK.nun 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,