Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/12191 K.2019/7626

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 09.10.2015 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi gereğince hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında silahlı terör örgütü adına suç işlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali, görevli memura direnme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma ve el değiştirme ile yakarak mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmaları, 31.12.2011 tarihli “Olay ve Yakalama Tutanağında” 5-6 kişilik bir grubun ... piliç adlı işyerine taşlı ve sopalı saldırı düzenlendiğine yönelik tespite rağmen bu gurup içerisinde suça sürüklenen çocuğun olup olmadığına yönelik net bir tespit ve teşhisin yapılmaması, suça sürüklenen çocuğun tehlikeli maddeleri kullandığına yönelik bir delil bulunmadığı gibi 31.12.2011 tarihli “Olay Yeri İnceleme Raporu Formu”nda işyerinde yakarak mala zarar verme eyleminin 30.12.2011 günü gecesinde gerçekleştirildiği,

tutanak içeriğinde “işyerinin muhtelif kimliği belirsiz kişilerce yakılmaya çalışıldığı ve ... sokak yönünde bulunan duvar bölümlerinde ve demir daraba üzerinde yanık islerinin olduğunun görüldüğü, gerekli çalışmalar yapılmasına rağmen parmak izi tespiti yapılamadığının” belirlenmesi, bahse konu işyerinin yakılma neticesinde şikayetçi tarafından tahliye edildiği, suça sürüklenen çocuğun sokak eylemlerine dahil olduğu geceden bir gün önce yakarak mala zarara verme eyleminin meydana geldiğinin anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresi yerine “bir katına” olarak değiştirilmiş olması karşısında ve mahkûmiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre bu durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,