Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/12869 K.2020/1260

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın isnadı nedeniyle katılan hakkında arama tedbiri uygulanmasına karşın, sanığın cezasının TCK.nın 267/3. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

10.11.2008 gün ve 27050 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ve yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "işletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı bilgi verilmez" hükmü karşısında; sanığın mağdur ... adına telefon şirketinden cep telefonu hattı için sahte abonelik sözleşmesi düzenletmek şeklindeki eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığının karar yerinde tartışılmadan kül halinde özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,