KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2017/13806 E., 2018/6993 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme ve hırsızlık
- Hüküm
- Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve mala zarar verme suçundan mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından hırsızlık suçu yönünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin kamu malına zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:
6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK.nun 152. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirilerek buna göre, 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 2 ve 152/1-f maddelerine göre, kamu malına zarar verme suçunda 12-15 yaş aralığındaki çocuklar açısından; asli zamanaşımı süresinin 4 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 6 yıl olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurup 15 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirlenen 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2017/13806, K. 2018/6993, 13 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama