Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/14624 K.2019/15800

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde öngörülen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, bunun dışında resmi belgenin düzenlenmesinin gerektiği durumlarda resmi belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine karşı başkasının kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eyleminin ise TCK.nın 206. maddesine uyan suçu oluşturacağı,

hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını gerektiren bir suç bulunmayan veya resmi bir belgenin düzenlenmesini de gerektirmeyen hallerde görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği veya adresiyle ilgili bilgi vermekten kaçınan veya gerçeğe aykırı beyanda bulunan kişinin eyleminin ise 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesine aykırılık olarak değerlendirileceği,

Bu kapsamda somut olay incelendiğinde, 17.07.2013 tarihinde şüphe üzerine sanığın ve .... isimli bayanın içinde bulunduğu araç kolluk görevlilerince kontrol edildiğinde bayanın çantasında silah tespit edildiği, sanığın da kendisini müşteki ... olarak tanıttığı, götürüldüğü Emniyet Müdürlüğünde ise gerçek kimliğini söylediği ve hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı,

başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla eylemin idari yaptırımı gerektiren 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesi kapsamında kaldığı, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz incelemesine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla;