Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/1471 K.2018/9715

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarlarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

a- Soruşturma evresinde dinlenen ... 'ın sanığı elinde sallamayla gördüğüne ilişkin beyanı bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından olaya ilişkin görgüsü bulunan ... Kahraman'ın tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir gerekirken eksik araştırma yapılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre de; TCK.nun 86/2. maddesinin seçimlik ceza öngörmesi ve TCK.nun 50. maddesinin 2. fıkrasında suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği hükmünün düzenlenmesi karşısında sanık hakkında yasada seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hapis cezasına hükmedilmiş olması nedeni ile kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-a maddesinde yazılı adli para cezası haricinde diğer seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,