Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/16645 K.2017/13535

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 52/2. maddesi gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2016 tarihli ve 2015/632 esas, 2016/348 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında mağdurlara yönelik eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan yapılan yargılamada, katılanlar vekilinin şikayetinden vazgeçtiği, sanık müdafiinin feragatı kabule yetkisinin bulunduğu ve müdafiinin vazgeçmeyi kabul etmediğinden bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanunun 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre vazgeçmenin kabul edilmemesi halinde davaya devam edilip, suçun sübutu kabul edilirse düşme, suçun sübutu kabul edilmezse beraat kararı verilmesi gerektiği,

sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu ve katılanlar vekilinin 20/04/2016 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği, sanığın da 11/02/2016 tarihli ifadesinde şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği gözetilmeden, sanık hakkında düşme kararı verilmesi yerine,

yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/06/2014 gün ve 10944 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2017 gün ve KYB/2017-38068 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olup, mağdurlar ... ve ... vekilinin 20.04.2016 tarihli dilekçesinde şikayetten vazgeçtiklerini belirtmesi ve sanığın da 11.2.2016 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçmeyi kabul edeceğini beyan etmiş olması karşısında; her ne kadar son celse sanık müdafii vazgeçmeyi kabul etmediklerini beyan etmiş ise de şikayet ve şikayetten vazgeçme hakkının şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğu gözetilerek sanığın beyanına üstünlük tanınıp davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine, sanık müdafiinin vazgeçmeyi kabul etmediğinden bahisle yargılamaya devamla yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,