Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/17441 K.2019/15469

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama, mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirildiği, buna göre, 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2, ve 152/1-a maddelerine göre, kamu malına zarar verme suçunda 15-18 yaş aralığındaki çocuklar açısından; asli zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay, olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen mala zarar verme ve tehdit suçları için yasa maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, son mahkumiyet kararından itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;