Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/17894 K.2017/12470

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yalan tanıklık suçu gerek hukuk davalarında gerekse ceza soruşturma ve kovuşturmalarında işlenebileceği gibi her iki durumda da TCK.nun 274/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması söz konusudur.

TCK.nun 274/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlığın uygulanabilmesi için kural olarak sanığın hüküm kuruluncaya kadar gerçeğe rucu etmesi ve gerçeği söylemesi gereklidir. Ancak, sanığın yaptığı yalan tanıklık hükümden önce taraflardan biri (aleyhine beyanda bulunulan kişinin) hakkında hak kısıtlamasını veya yoksunluğunu sonuçlayacak nitelikte karar verilmesine neden olmuşsa etkin pişmanlığın bu karar verilmeden gerçekleştirilmesi yani gerçeğin söylenmesi gerekir. Aksi takdirde aynı maddenin ikinci fıkrası uygulanacaktır.

TCK.nun 274. maddesinde belirtilen hükümden anlaşılması gereken HMK.nun 294/1. maddesinde ve CMUK.nun 223. maddesinde sayılan davayı sonuçlandıran kararlardır. Yargılamayı sonlandıran hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı da bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Ancak bozma ilamından sonra yapılan yargılamada dinlenen tanık için sözkonusu hüküm bozma ilamından sonra verilen hüküm olarak kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın yaptığı (ve aleyhine tanıklık yapılan kişi hakkında hak kısıtlamasını veya yoksunluğunu sonuçlayacak nitelikte karar verilmesine neden olmayan) yalan tanıklıktan sonra hüküm kurulmasına göre, hükmün bozulması sanığa yeniden kurulacak hükme kadar aynı imkanın yeniden verilmesini sağlamayacağından TCK.nun 274/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yanlış şekilde karar verilmesi,