Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/19044 K.2018/13456

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nun 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde ise 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, haber merkezinden gelen ihbar üzerine metro turizm otobüsünde yapılan gbt kontrolünde sanık ...’nın arkadaşı olan ... ’ın kimliğini verdiği ancak fotoğraf farkından şüphelenilmesi nedeniyle sanığın polis merkezine götürüldüğü ve gerçek kimliğinin tespit edilip bütün resmi belgelerin de sanığın gerçek kimliği ile düzenlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 206. maddesinde düzenlenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,