KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2017/20230 E., 2018/498 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafilerinin sübuta ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanıklar hakkında tayin olunan sonuç adli para cezalarının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden önce 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Suça konu sahte paraların, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra, 5320 sayılı Yasının 17. maddesi uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sonuç adli para cezaları yönünden "2000 YTL" ibaresinin çıkarılıp yerine "2000'er TL" ibaresinin eklenmesi,
hükümden "Suç tarihinde yakalanan ve sahteliği anlaşılan paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca Merkez Bankası Bölge Müdürlüğüne gönderilmesine," ilişkin paragraf çıkartılarak yerine "suça konu sahte paraların TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine ve müsadere edilen suça konu sahte paraların karar kesinleştiğinde 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2017/20230, K. 2018/498, 17 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama