Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/21234 K.2018/9608

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; 1- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunda; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın kavga esnasında korkutmak amacıyla silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, 2- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuna gelince;

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin "silah taşımalarına izin verilen kamu görevlileri" başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde, köy ve mahalle muhtarlarına demirbaşa kayıtlı veya aldırılacak zati silahlarını taşıyabilecekleri, 16. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde ruhsatların veriliş nedenleri ortadan kalktığı halde, durumu ruhsat veren makama altı ay içinde bildirmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve kendilerine hiç bir suretle ateşli silahlarla mermilerini taşıma yada bulundurma izni verilmeyeceği,

17. maddesinde ise 16. madde uyarınca ruhsat şartlarını kaybedenlerin ruhsatları iptal edilerek silahlarının zaptedileceği ve zaptetme tarihinden itibaren altı ay içinde silah sahibinin isteği dikkate alınarak silah satın almaya hak kazanmış kişilere devrinin sağlanacağı, bu süre içinde devri sağlanamayan silahların ilgili kanunlara göre işlem yapılmak üzere adli makamlara intikal ettirileceği öngörülmüş olması karşısında;

köy muhtarı olan ve görevi nedeniyle taşıma ruhsatı verilen sanığın, muhtarlık görevinin sona erdiği 29.03.2009 tarihinden, suç tarihi olan 01.07.2009 tarihine kadar ruhsat veren makama durumu bildirmesi için Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 16. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde öngörülen 6 aylık sürenin dolmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,